Warto wiedzieć

Kilka słów o sterylizacji i kastracji..

Sterylizacja jest zabiegiem polegającym na chirurgicznym usunięciu narządów płciowych, (zarówno jajników jak i macicy) u kotki, suczki, fretki, królicy.
Jest to rutynowy zabieg wykonywany w znieczuleniu ogólnym. W naszym gabinecie praktykujemy wykonywanie zabiegu z małego cięcia oraz stosujemy szycie śródskórne nićmi rozpuszczalnymi. Dzięki temu unikamy często stresującego usuwania szwów.

PO CO?

Celem sterylizacji jest przede wszystkim pozbawienie zdolności rozrodczych. Inne korzyści płynące ze sterylizacji to brak cieczki oraz zminimalizowanie ryzyka zachorowania na nowotwory gruczołu mlekowego i ropomacicze. Sterylizację wykonuje się także ze wskazań medycznych przy różnych hormonozależnych schorzeniach skóry oraz cukrzycy.

KIEDY?

U suk najlepszym momentem przeprowadzenia sterylizacji jest okres miedzy pierwszą a drugą cieczką w tzw. spokoju rujowym- oznacza to, że powinno minąć minimum 6 tygodni od końca ostatniej cieczki, jednocześnie nie może być bliżej niż 8 tygodni do kolejnej. W praktyce u suczek z regularnym cyklem zabieg wykonuje się między 2 a 3 miesiącem po cieczce.
Sterylizacja u tak młodych samic istotnie zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwór gruczołu mlekowego.
W przypadku kotek zabieg można przeprowadzić praktycznie w każdym momencie (pomijając okres poporodowy).
Mitem jest twierdzenie, że każda suczka i kotka powinna przynajmniej raz w życiu urodzić potomstwo!

MINUSY

Eliminacja hormonów z organizmu powoduje często zmiany w metabolizmie suki czy kotki, co objawia się tendencją do przybierania na wadze. Nie jest to jednak regułą. Warto po zabiegu zmienić karmę na taką, która dedykowana jest zwierzętom sterylizowanym. Zapobiega otyłości oraz dba o prawidłowe pH moczu.
Inną dolegliwością, która może przytrafić się naszej suce po sterylizacji jest nietrzymanie moczu. Zdarza się to bardzo rzadko i raczej u ras dużych. Posterylizacyjne nietrzymanie moczu udaje się zlikwidować poprzez podawanie leku w syropie.

Kastracja- polega na chirurgicznym usunięciu obu jąder.
PO CO?

Zalecana jest w celu osłabienia agresji, włóczęgostwa, znaczenia terenu moczem. Medyczne wskazania to zapobieganie nowotworom, rozrostowi prostaty, leczenie w przypadku przerostu, cyst w obrębie prostaty. Kastracja jest leczeniem z wyboru przy nowotworach jąder, hepatoidanych guzkach w obrębie odbytu, dermatozach hormonozależnych.

KIEDY?

Zalecamy kastrację psów po zakończonym okresie wzrostu. Przypada to w zależności od rasy w okolicach 12-15 miesiąca życia.
Wskazaniem u pacjentów starszych są miedzy innymi przerost lub cysty prostaty, guzy jąder.
Wnętrostwo - jądra nie zstąpiły do worka mosznowego a znajdują się w jamie brzusznej lub okolicach kanału pachwinowego - wymaga również kastracji. Taki samiec nie powinien być rozmnażany, istnieje ryzyko że ta cecha będzie przekazywana potomstwu. Dodatkowo jądra które pozostają w jamie brzusznej mają tendencje do nowotworzenia.

CZY KASTROWAĆ KOCURA?

Płodne samce tego gatunku bardzo często znaczą teren, co wiąże się z intensywnym zapachem moczu w całym domu. Zdecydowanie zalecamy kastrację.
Niekastrowane koty maja bardzo silny instynkt ucieczek, koty wychodzące często toczą walki terytorialne. Wracają pogryzione, rany trudno się goją. Większość chorób zakaźnych (miedzy innymi FIV, FeLV) przekazywanych jest podczas krycia lub pogryzień.



Przygotowanie pacjenta do zabiegu.

Przede wszystkim należy pamiętać, że każdy zabieg wykonywany w znieczuleniu ogólnym obarczony jest ryzykiem.
Aby zminimalizować ryzyko zabiegu przed każdym planowanym zabiegiem zalecamy wykonanie podstawowych badań krwi. Badania są obowiązkowe u zwierząt starszych lub jeśli podczas wizyty kontrolnej zostaną stwierdzone jakieś nieprawidłowości. W niektórych przypadkach może okazać się konieczne wykonanie dodatkowych badań- rtg klatki piersiowej czy usg jamy brzusznej.
Psy i koty powinny mieć aktualne szczepienia ochronne. Nie mogą być nosicielami pasożytów zewnętrznych ani wewnętrznych.
Kotki i suki nie powinny być w trakcie rui.
Jeśli zwierzak przyjmuje stale jakieś leki, ustal z lekarzem czy należy je podać także w dniu zabiegu.
W dniu zabiegu zabieramy zwierzakowi jedzenie. Najlepiej aby zjadł posiłek poprzedniego dnia ok godziny 18, następnie aż do zabiegu miał do dyspozycji jedynie wodę.
Przed samym zabiegiem warto wyprowadzić psa na spacer, aby mógł załatwić swoje potrzeby. Nie należy pozwalać na zwiększony wysiłek. Najlepiej jeśli spacer odbędzie się na smyczy. Nie dopuszczajmy żeby pies przed zabiegiem biegał za piłką czy bawił się z innymi zwierzakami.
O umówionej godzinie należy zgłosić się na zabieg. Psy przyprowadzamy na smyczy. Koty powinny być zamknięte w klatce (transporterze). Warto zaopatrzyć zwierzaka w kocyk, którym zostanie okryty po zabiegu. Zwierzęta zostają w gabinecie na czas zabiegu oraz 1- 2 godziny po nim aż do wybudzenia.
W zależności od rodzaju operacji konieczne może być zabezpieczenie rany przed drapaniem i lizaniem poprzez założenie kołnierza lub ubranka ochronnego.
Po zabiegu należy wstrzymać się z karmieniem pupila, dobrze jest podawać wodę małymi porcjami.
Lekarz wyznaczy ewentualne wizyty kontrolne oraz udzieli wskazań dotyczących podawania leków po zabiegu.



Dlaczego warto wykonać badania kontrolne krwi?

Badania należy wykonać u zwierząt, które wykazują jakiekolwiek odchylenia w zachowaniu. Z kolei badania kontrolne u starszych psów i kotów, czyli powyżej 8 roku życia, powinny być robione regularnie ( przynajmniej raz w roku ), nawet jeśli zwierzę wydaje się nam zupełnie zdrowe, gdyż jest to wiek, kiedy najczęściej rozpoczynają się problemy zdrowotne. W porę zauważone zmiany w wynikach krwi pozwalają często na wczesne wykrycie choroby i skuteczniejsze jej leczenie.

Co powinno skłonić właściciela do przyprowadzenia zwierzęcia na badania?
  • apatia,
  • brak apetytu,
  • nadmierne pragnienie,
  • wzmożony apetyt,
  • nagła utrata masy ciała,
  • nieprawidłowe stolce, przewlekłe biegunki i wymioty,
  • wzmożone lub obniżone oddawanie moczu.


Profilaktyka psów i kotów.
ODROBACZANIE:

Szczenięta i kocięta odrobaczamy od 5 tygodnia życia trzykrotnie w odstępach dwutygodniowych (czyli w 5. 7. i 9. tygodniu życia). Następnie powtarzamy odrobaczanie co miesiąc aż do skończenia przez zwierzę 6 miesiąca życia, a następnie co 3 miesiące. Jeśli zwierzę ma kontakt z małymi dziećmi warto naszego pupila odrobaczać częściej, np. co 2 miesiące. Obowiązkowo odrobaczamy minimum co 2 miesiące koty wychodzące na dwór.

SZCZEPIENIA:
Psy

Pierwsze szczepienia u szczeniąt przeprowadzamy w 6 tygodniu życia, następne w 9 i 12 tygodniu życia. Kilkukrotne szczepienie szczeniąt jest niezbędne z powodu występowania tzw. luki immunologicznej. Jest to okres, w którym poziom przeciwciał matczynych jest już zbyt niski, by ochronić szczenię przed zachorowaniem, lecz jeszcze zbyt wysoki, aby wytworzyło własną odporność na skutek szczepienia. Wtedy kontakt z wirusem grozi zachorowaniem. Trudno ustalić, kiedy ten okres się zaczyna, ponieważ poziom przeciwciał matczynych jest zróżnicowany nawet wśród szczeniąt tego samego miotu. Szczenięta silniejsze, aktywniej ssące, piją więcej siary, z nią otrzymują więcej przeciwciał i te psy później wejdą w okres luki immunologicznej. W czasie luki immunologicznej pieski powinny być szczepione nawet 3-4 razy. Szczeniaki nie powinny się wówczas stykać z innymi psami. Możliwe jest to dopiero po drugim szczepieniu.
Kolejnym szczepieniem, wykonywanym w 16 tygodniu życia jest szczepienie przeciwko wściekliźnie. Następne szczepienia wykonuje się co rok.
Istnieją liczne szczepienia dodatkowe, które można zastosować po konsultacji z lekarzem i ocenie zasadności ich wykonania.
Należy pamiętać, że szczepić można jedynie zwierzęta zdrowe oraz odrobaczone.

Koty

U kotów z reguły wykonuje się 2 podstawowe szczepienia: w 8 i 12 tygodniu życia (drugie od razu z wścieklizną). Dodatkowo można wykonać szczepienie przeciwko wirusowi białaczki kotów. Szczepienie to można wykonać tylko u kotów nie będących nosicielami wirusa białaczki, dlatego najpierw należy wykonać test na nosicielstwo.

Króliki

Szczepienie podstawowe wykonujemy w wieku 6-10 tygodni na myksomatozę oraz pomór; po czterech tygodniach powtórzenie szczepienia. Dawki przypominające, co sześć miesięcy w przypadku myksomatozy oraz co dwanaście miesięcy w przypadku pomoru. Najczęściej ustawiamy szczepienia tak, by odbywały się wczesną wiosną i na jesień.

PROFILAKTYKA PRZECIWPCHELNA I PRZECIWKLESZCZOWA:

Zabezpieczenie przeciwpchelne i przeciwkleszczowe jest ważną, ale często pomijaną formą profilaktyki. Powinna odbywać się systematycznie z szczególnym nasileniem w okresie wiosennym i jesiennym. Pasożyty zewnętrzne do których zaliczamy pchły i kleszcze oprócz działania mechanicznego ukąszenia, działania jadu wywołującego APZS są głównymi roznosicielami ciężkich chorób krwi: babeszjozy, boreliozy, jak również tasiemczycy przez jaja pcheł. W zależności od używanych środków zabezpieczenie powinno odbywać się z reguły co 4 tygodnie w odniesieniu do kleszczy i co 8 tygodni w odniesieniu do pcheł. Nieco dłużej działają dobre obroże (do 7 miesięcy).
Więcej o babeszjozie przeczytasz w części zatytułowanej „Babeszjoza”.



BABESZJOZA

Najczęstszą chorobą przenoszoną przez kleszcze jest babeszjoza (piroplazmoza). Chorobę wywołuje pierwotniak Babesia canis, który jest groźny dla psów oraz dzikich psowatych. Pierwotniak ten po przedostaniu się do krwi psa wnika do wnętrza czerwonych krwinek powodując ich zniszczenie i rozpad. Następnie atakowane są kolejne komórki, co w konsekwencji prowadzi do silnej anemii spowodowanej znacznym spadkiem ilości czerwonych krwinek. Jednocześnie w wyniku reakcji obronnych organizmu dochodzi do uszkodzenia wielu narządów wewnętrznych takich jak nerki i wątroba.

Pierwsze objawy babeszjozy mogą pojawić się już po kilku dniach . Początkowo są one bardzo nietypowe, dlatego często mylone są z zatruciem pokarmowym lub przeziębieniem. Pies zaczyna być osowiały ,niechętnie wychodzi na spacer ,nie chce jeść ani pić. Następnie dochodzi do wzrostu temperatury ciała (40-41C), pojawiają się wymioty, brązowawe zabarwienie moczu oraz może pojawić się żółtaczka. W tym momencie stan psa zaczyna pogarszać się z minuty na minutę gdyż dochodzi do niewydolności oddychania i zaburzeń w układzie krążenia. Często pod koniec choroby mogą dołączyć się objawy nerwowe. Babeszjozę rozpoznajemy na podstawie objawów klinicznych. Największe zagrożenie występuje w okresie letnim od kwietnia do września. Nie możemy jednak do końca sugerować się porą roku, ponieważ kleszcze występują w środowisku cały rok.

Leczenie babeszjozy jest często długotrwałe i dość pracochłonne. Niezbędne jest podanie psu leków ratujących mu życie. Musi dostać leki, które zniszczą pierwotniaka we krwi, konieczne jest również podanie kroplówek i leków osłaniających nerki, wątrobę oraz inne narządy. Zdarza się, że niezbędna jest transfuzja krwi. Często także mimo wysiłków lekarzy i właściciela naszego pupila nie udaje się uratować. Dlatego tak istotna jest szybka interwencja!!!



Pies za granicą.
Procedura wywozu zwierząt (psy, koty, fretki) do krajów UE:

1. Oznakowanie zwierzęcia - wszczepienie mikroczipu
Niektóre kraje w wyjątkowych sytuacjach uznają tatuaż - musi być czytelny, wykonany przed 03.07.2011 i właściciel musi posiadać przy sobie dowód oznakowania tatuażem. Nie dotyczy to Irlandii, Malty i Wielkiej Brytanii.

2. Zaszczepienie przeciwko wściekliźnie
Szczepienie uzyskuje ważność po 21 dniach w przypadku zwierzęcia szczepionego po raz pierwszy w wieku powyżej 3 miesięcy (szczepienie młodszego zwierzęcia jest niedopuszczalne). W przypadku kolejnych szczepień wykonywanych w terminie szczepienie uzyskuje ważność w dniu podania. Niektóre kraje w wyjątkowych przypadkach umożliwiają wwóz zwierząt młodszych niż 3 miesięczne i nie zaszczepionych przeciwko wściekliźnie - szczegóły na stronie www.wetgiw.gov.pl

3. Wystawienie paszportu
Wszystkie zabiegi muszą być odnotowane w paszporcie wraz z pieczątką lekarza.

4. Do krajów : Wielka Brytania, Irlandia, Finlandia i Malta odrobaczenie przeciwko inococcus sp.
Odrobaczenie preparatem zawierającym prazikwantel w terminie między 120 a 24 godziny przed planowanym wjazdem do tego kraju.
*W przypadku wywozu zwierząt w celach komercyjnych lub wywozu 5 zwierząt lub więcej wymagane jest świadectwo zdrowia wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii
*Więcej szczegółowych informacji na stronie www.wetgiw.gov.pl

Procedura wywozu zwierząt do Norwegii:

1. Oznakowanie zwierzęcia - wszczepienie mikroczipu,

2. Zaszczepienie przeciwko wściekliźnie,

3. Odrobaczenie przeciwko Echinococcus spp.
Odrobaczanie preparatem zawierającym prazikwantel w ciągu 10 dni przed planowanym wwozem zwierzęcia do Norwegii! Odrobaczenie musi zostać powtórzone w ciągu 7 dni po przyjeździe.
! Zabrania się wwozu psów niebezpiecznych:
Dotyczy psów ras Pit Bull Terrier, Amstaff, Fila Brasileiro, Tosa Inu i Dogo Argentino.



Szczeniak w domu

Kupujemy szczeniaka co najmniej 8-tygodniowego. Powinniśmy otrzymać szczeniaka minimum 2x odrobaczonego i po pierwszej szczepionce.
W dniu przyjazdu do naszego domu pozwólmy mu oswoić się z nowym miejscem, nie podawajmy od razu pokarmu. Pierwszy posiłek może zjeść po 2-3 godzinach. Najlepiej aby była to ta sama karma, którą dostawał u hodowcy. Jeśli chcemy wprowadzić inną, należy robić to etapami, stopniowo zwiększając udział nowej, a zmniejszając starej. Unikajmy gwałtownych zmian rodzaju pożywienia.
Starajmy się ustalić pieskowi pory posiłków. Nie powinien mieć on stałego dostępu do pełnej miski. Niezjedzone resztki chowamy, zostawiamy jedynie miskę pełną wody. Przez pierwsze dni szczeniak przeżywa spory stres związany z odłączeniem od matki, rodzeństwa, zmianą otoczenia. Dlatego należy umożliwić mu spokojne poznawanie nowego otoczenia. Unikajmy stresujących wizyt dużej liczby osób, a tym bardziej obcych psów.
Absolutnie zakazane jest wyprowadzanie pieska w miejsca, gdzie swoje potrzeby załatwiają psy z całego osiedla. Spacery są wskazane, ale jedynie w miejscach ustronnych, tak aby nieodporny jeszcze pupil nie był narażony na multum wirusów i pasożytów.
O ile wcześniej nie dzieje się nic niepokojącego, dopiero po kilku dniach pobytu w nowym domu udajemy się do lekarza, który zbada malucha i ustali harmonogram szczepień i odrobaczania.

Co powinno nas zaniepokoić?

- nadmiar wydzieliny i brzydki zapach z uszu,
- biegunka trwająca ponad dobę,
- niechęć do jedzenia połączona z biegunką lub wymiotami,
- uporczywy świąd.



Co w paszczy piszczy.

Psy i koty najczęściej cierpią na choroby przyzębia, czyli miejsc styku zęba z dziąsłem. Tu odkłada się kamień nazębny.
Gdy pozwolimy mu “rosnąć” to doprowadzi do zniszczenia dziąseł i kości w których tkwią zęby.
Wszystkiemu temu towarzyszy przewlekłe ropne zapalenia, zakażenie i ból (oraz nieprzyjemny zapach). Taki stan wpływa również negatywnie na cały organizm, z sercem na czele.
Zapobieganie to niedopuszczenie do powstania skamieniałego osadu na zębach.
Najskuteczniejsze, ale pewnie i najtrudniejsze do zrealizowania jest czyszczenie zębów, po to by usunąć miękki osad. Można stosować także wszelkie kostki do ogryzania, które mechanicznie lub chemicznie usuwają osad. Stosowanie specjalnych płynów bakteriobójczych dodawanych codziennie do wody ogranicza ilość bakterii na terenie jamy ustnej, dzięki czemu wolniej powstaje bakteryjna płytka nazębna.
Gdy wytworzy się już kamień nazębny to konieczna jest wizyta w gabinecie i zabieg usunięcia kamienia (oraz leczenie skutków jego obecności).



Przed badaniem usg.

Jeśli nasz pies czy kot ma umówione badanie usg, prosimy specjalnie go do niego przygotować:
- nie karmić przez 12 godzin przed badaniem,
- podawać wodę do woli,
- dzień przed zabiegiem podać Espumisan w celu opróżnienia przewodu pokarmowego z gazów, które utrudniają interpretację obrazu,
- uniemożliwić zwierzęciu oddawanie moczu na 2 godziny przed wizytą.

Godzinyotwarciapon-pt10:00-18:00sob10:00-14:00
Po uzgodnieniu telefonicznym istnieje możliwość wizyty domowej - wizyta taka jest droższa
Adres

Gabinet Weterynaryjny MAMUT

ul. Kryńskiego 7A
21 - 400 Łuków
(rondo Sienkiewicza)

kom. 668 416 898
kom. 724 988 514